lost dream of nowhere
Lost dream of nowhere jest wystawą o przemijaniu, ale przemijanie nie oznacza tutaj zaniku. Jest zmianą stanu. Materia, przedmiot, miejsce i człowiek stopniowo tracą swoją dotychczasową postać, funkcję…
podróże, fotografia, społeczeństwo
Lost dream of nowhere jest wystawą o przemijaniu, ale przemijanie nie oznacza tutaj zaniku. Jest zmianą stanu. Materia, przedmiot, miejsce i człowiek stopniowo tracą swoją dotychczasową postać, funkcję…
Treść tylko dla zalogowanychZałóż konto lub zaloguj się, aby przeczytać cały wpis.Załóż kontoZaloguj sięZarejestruj się
Pieniądze niemal nie pojawiają się na tych fotografiach, a jednak organizują przedstawiony na nich świat. Są obecne w przedmiotach i doświadczeniach, które można kupić, w usługach, które można…
Włocławek, miasto o bogatej historii i architekturze, jest przedstawiony na zdjęciach jako przestrzeń pełna refleksji. Fotografie ukazują nie tylko budynki i struktury, ale także nastroje kontemplacyjne, które dominują…
Treść tylko dla zalogowanychZałóż konto lub zaloguj się, aby przeczytać cały wpis.Załóż kontoZaloguj sięZarejestruj się
Malta kojarzy się z pocztówką: słońce, błękit, „wyspa na weekend”. A ja chcę ją potraktować jak miejsce warstwowe: nad wodą i pod wodą, na ziemi i pod ziemią,…
Zaczynamy od Oceanarium w Lizbonie: zanurzenie w „morsko-głębinowych” przestrzeniach, które uruchamiają dwuznaczną refleksję – między ochroną zagrożonych gatunków a formą ich niewoli. Potem przenosimy się do nowszej Lizbony:…
W tej części Lizbony muzyka nie jest tylko dodatkiem – jest czymś w rodzaju drugiej warstwy architektury, która rozlewa się wieczorami po ulicach, szczególnie właśnie w Alfamie. Historia…
Koniec roku to zawsze czas podsumowań. Przeglądamy stare notatki, zdjęcia, próbujemy nadać jakiś sens minionym dwunastu miesiącom. Kiedy cofam się myślami do początku tego roku, przypomina mi się…
Treść tylko dla zalogowanychZałóż konto lub zaloguj się, aby przeczytać cały wpis.Załóż kontoZaloguj sięZarejestruj się
to jest rewelacyjna kolekcja i świetna lekcja XX-wiecznej (i późniejszej) sztuki oraz tego, jak Europa buduje sobie wyobraźnię o samej sobie. Natomiast nie znalazłem tam wielu prac, które…
Program był prosty i brutalnie intensywny: trzy dni wspólnego bycia, oglądania, grania, performowania i pokazywania wideo z prywatnych kolekcji. Wystąpienia Ewy Zarzyckiej, koncert Marcina Krzyżanowskiego, działania „Smutnych Kobiet”,…